Van Montfortaans Seminarie tot Montfortcollege

Wij willen U even begeleiden doorheen de geschiedenis van het Montfortcollege : hoe het groeide van apostolische school naar Montfortaans Seminarie en tenslotte tot het huidige Montfortcollege en Montfortinternaat.

Reeds in 1922 was pater Moors zaliger in Leuven begonnen enkele jongens rond zich te verzamelen, die les volgden in het Drievuldigheidscollege van de paters Josefieten te Leuven. Het was het begin van een Vlaamse school voor de opleiding van montfortanen in België.Het aantal kandidaat-montfortanen groeide gestaag en men moest aan uitbreiding denken.Door een gelukkig toeval vernam men dat er in Rotselaar een kasteel te koop stond. “Vrouwenpark”.
Dit domein was vroeger aangekocht door de familie Moerinckx.Het koopcontract werd gesloten op 5 november 1927. Dit alles kon gebeuren dankzij de toewijding van de paters Moors en Claes en de inbreng van vele weldoeners, vooral de families Pasc. Delahaye en Merckelbach-Rouwette.

Het was de overtuiging van de stichters van Rotselaar dat de Kleine H. Theresia dit huis aan de hand deed. Uit dank plaatste men daarom een beeld van deze Heilige te midden van rozen in het park.

Maandag 8 oktober 1928 is een belangrijke dag in de geschiedenis van onze school in Rotselaar, de dag waarop het eerste schooljaar begon met 27 leerlingen.
Het was een jaar van aanpassing hier ter plekke van een oud, vervallen kasteel tot schoolgebouw en internaat.

Op maandag 15 oktober 1928 werd het huis officieel ingezegend onder de naam O. L. Vrouw Zetel der Wijsheid. De naam “Vrouwenpark” werd omgedoopt in “O.L.Vrouwepark”.De eerste directeur was pater L. Moors. Hij zal worden opgevolgd door de paters H. Janssen, M. De Bruyne, W. Loop, J. Meerkens, A. Schreurs, en dan volgden de leken: W. Schreurs, P. Jansen, F. Geleyn, A. Troch, L. Vertommen, en sinds 1 september 2012 Carl Foulon.

De eerste winter van 1928-1929 was bijzonder streng en dat in zo'n groot gebouw, zonder verwarming, zonder stromend water, zelfs zonder elektriciteit, maar wel met een aantal kachels en petroleumlampen. Al die ongemakken werden met edelmoedigheid verdragen. Men zag er een voorbereiding in op het latere missionarisleven.

De lessen werden gegeven door paters montfortanen die een Latijn-Griekse humaniora opleiding gaven, eeuwenlang de gebruikelijke opleiding voor priester-kandidaten. Het materiële werk werd verzorgd door de broeders montfortanen. Zij waren onmisbaar in een tijd waarin men alles zelf moest onderhouden, met eigen mankracht en op eigen kosten.In die tijd stond hier alleen het oude kasteelgebouw dat we tegenwoordig het Abdissenhuis noemen, verder nog de oude proosdij, de burcht en de boerderij. Het aantal leerlingen breidde zich geregeld uit zodat nieuwbouw noodzakelijk werd.

Met eigen middelen en met de inbreng van vele weldoeners werd in 1936 de grote bouw met het trappenhuis aan het klooster gebouwd. We noemen het nu Alveus.

Het aantal leerlingen bleef groeien, dankzij het goede onderwijs dat geboden werd en dankzij de inspanningen van de paters die elke grote vakantie per fiets naar de Vlaanders en Limburg trokken om er kandidaat-montfortanen te ronselen.

De tweede WO bracht op velerlei gebied verandering in het onderwijs en ook in de godsdienstbeleving van velen. Die mentaliteitsverandering ging ook in Rotselaar niet ongemerkt voorbij. Men zette als het ware de deur wat verder open en ook niet-priester-kandidaten konden hun middelbare studies hier voltooien.

Het witte paviljoen, waar nu het secretariaat huist, werd gebouwd en daarin werd het Voorbereidend Jaar ondergebracht. Men hield nog wel vast aan de Latijn-Griekse humaniora en na erkenning van staatswege mocht men officiële diploma's uitreiken. De naam veranderde stilaan in Montfortaans Seminarie: een open school-internaat voor jongens, waaruit elk jaar enkele jongeren zich meldden om hun verdere studies aan het montfortaanse grootseminarie in Oirschot (NL) voort te zetten.

In 1954 werd dekapelgebouwd die een belangrijke plaats innam in het dagelijkse leven van de paters en de leerlingen. Rond 1964 had de bouwmicrobe pater Meerkens te pakken: in snel tempo werd de blok Gheysels - tussen de grote bouw en de kapel - gerealiseerd, we noemen het nu Babel. En daarna volgden de aula en de nieuwe proosdij.

Nieuwe afdelingen zoals Latijn-Wiskunde en andere werden opgericht. Er waren steeds meer leslokalen nodig. In 1985 werd uiteindelijk de nieuwe school gebouwd, nu "de waterkant". Het Montfortaans Seminarie was getransformeerd tot Montfortcollege, een open college met algemene vorming voor meer dan 250 leerlingen, allemaal internen.

Ook daarin kwam echter snel verandering. In 1989 kwamen de eerste externen, jongens, en in 1994 - eindelijk - de eerste meisjesexternen.
Intussen was het beheer van het montfortcollege, het onderwijs en het internaat, volledig in handen van leken, met als eerste lekendirecteur, Willy Schreurs en voor het internaat Willy Vertessen.

Met het bereiken van de kaap van de 600 leerlingen in 2001 werd Jos Petes, leraar Biologie en Chemie , benoemd tot adjunct-directeur van de school. Hij werd later opgevolgd door Yves Theyskens, tot dan leraar Frans. 

In datzelfde jaar 2001 werd het nieuwe internaat gebouwd, toegankelijk voor jongens en meisjes.Zo kregen niet alleen de internen een modern onderkomen, maar kwam er ook meer ruimte vrij voor de ruim 600 leerlingen.

In al deze jaren zetten 71 paters en 56 broeders montfortanen hun beste krachten in voor de vorming en de opleiding van jonge mensen.

In de jaren ‘80, toen er steeds minder paters onderwijs gaven, werd de vorming van jongeren tot volwassen christenen volgens de montfortaanse spiritualiteit weergegeven in het montfortaans opvoedingsproject, een brochure die inmiddels meerdere keren werd herwerkt.Aan het Montfortcollege studeerden ondertussen meer dan 5000 leerlingen af. Er kwamen 70 roepingen uit voort: 6 broeders en 64 priesters, bijna allen montfortaan.  

In december 2012 vierden we de 100ste verjaardag van Pater Mennens, hij overleed zeven maanden later. Sindsdien bestaat de kloostergemeenschap uit broeder Albert, broeder Jean, en pater L. Moors.

De 250 leerlingen van 1985 werden er inmiddels 870. En al hebben we de laatste 30 jaar geen roepingen meer gehad, we sturen nog altijd geëngageerde gediplomeerden de wereld in. Montfort leeft in Rotselaar, en ver daarbuiten. 



Met gretig gebruik van de toespraak van pater Gelissen, Provinciaal van de belgische provincie, bij de viering in 2003 van 75-jaar Montfort in Rotselaar.

 

   
© Montfortcollege Rotselaar